دوست ندارم درنوشته ها وبه خصوص دراین وبلاگ به نکات و مطالب تکراری بپردازم اما گاه وقایعی  روی می دهد و حر ف هایی شنیده می شود که وجود انسان را به آتش می کشد.
ماجرا ازاین قراراست که روز گذشته وزیرمحترم آموزش وپرورش درگفت وگو باخبرنگاران (خبرنگاربازارکارآقای امین بلندهمت هم حضورداشته ) شرکت کرده و درتوجیه طرح ساماندهی نیروی انسانی گفته است که : پول نداریم حقوق نیروهای فعلی را بدهیم ، معلم جدید هم استخدام نمی کنیم ( نقل به مضمون).
ایشان همچنین ازبازنشستگی قریب به ۱۲۰ هزارنفردرسال جاری به شیوه های مختلف درآن وزارتخانه سخن گفته است .
درمورد طرح ساماندهی دریادداشت های پیشین نوشته ام اما آنچه مرا می سوزاند پافشاری شدید آقای وزیر روی عدم استخدام افرادی است که پس ازتصویب مجلس و تایید سازمان مدیریت وبرنامه ریزی وقت و برگزاری آزمون آموزش وپرورش ازبین ۴۰۰ هزارنفرانتخاب شده و مراحل مختلف را تا گزینش گذرانده اند واکنون به آنها می گویند :فعلا باشید تا شما را خبرکنیم !! اگرشما جای این عده بودید چکارمی کردید؟
فکرنکنم درمورد عدم استخدام این گروه  اگرازوزارتخانه محترم شکایت شود هیچ محکمه ای ازجمله دیوان عدالت اداری بتواند حق را به جانب وزیربدهد.
با چه توجیهی سرنوشت میلیون ها دانش آموز به چنین ادعاهایی گره زده می شود ؟ آیا مرتب ازکمبود معلمان پرورشی سخن گفته نمی شود ؟ آیا موضوع کمبود معلم دراستان ها که مرتب مقامات اداری به آن اشاره می کنند دروغ است ؟ آیا کمبودهایی نظیرکمبود مربی بهداشت ، کتابدار و مسوول سایت کامپیوتری و دیگرکمبودهایی که اگریکبارطرح ساماندهی به دقت خوانده شود می توان به وجود آنها پی برده شود حل شده که این چنین با ادعای بی پولی ازخودمان سلب مسوولیت می کنیم ؟
مگرمجلس قبل که استخدام این تعداد را تصویب کرد با مسائل آن وزارتخانه بیگانه بود ؟ مگر سازمان مدیریت وبرنامه ریزی مشکلات شما را نمی دانست ؟
آیا اعلام سلیقه های شخصی و بازی باسرنوشت هزاران نفر صحیح است؟جالب اینکه آزمون هم در همین دولت برگزارشده است و نمی توان اززیربارمسوولیت شانه خالی کرد.
مساله بی پولی نیست ، خدا به صندوق ذخیره ارزی برکت بدهد ، اکنون که با موجودی این صندوق بسیاری ازگره ها گشوده می شود شاید بتوان مشکل افراد منتظراستخدام راهم بدین شیوه حل کرد . اگرهم نشد به هرحال دربرابر۱۲۰ هزارنفربازنشسته این تعداد که باید استخدام شوند رقمی را تشکیل نمی دهند .
اگرمن جای وزیرمحترم بودم با قبول اعتراضات معترضین ،  ازجمله نمایندگان مجلس،  و تغییرطرح مشکل را حل می کردم و نمی گذاشتم مساله به قوه قضاییه کشیده شود .